Do artykułu IV.

Rozumie się, że obywatelom każdej z Wysokich Układających się Stron nie będzie się czynić żadnych przeszkód w wykonywaniu ich obowiązku wojskowego w ich własnem państwie i że pod słowem "rekwizycja" należy rozumieć wszelkie świadczenia materjalne na korzyść administracji wojskowej, o ile nie zastępują one świadczeń nałożonych w miejsce służby osobistej.

Do artykułów I do VI.

Rozumie się, że postanowienia artykułów I do VI, o ile zapewniają one traktowanie na stopie państwa najbardziej uprzywilejowanego, nie naruszają w niczem ustaw, rozporządzeń i przepisów specjalnych w dziedzinie handlu, przemysłu, policji, bezpieczeństwa publicznego i wykonywania pewnych rzemiosł i za wodów, które obowiązują lub będą obowiązywać na terytorjum Wysokich Układających się Stron i dotyczą wogóle wszystkich cudzoziemców.

Do artykułu X.

Stawki celne czeskosłowackiej taryfy celnej, ustalone w liście A, rozumieją się w koronach czeskosłowackich. Stosunek czeskosłowackiej korony do złota ustalony został Zarządzeniem Stałej Komisji z dnia 7 listopada 1929 r. (Sbírka zákonů a nařízení Nr. 166 z 1929 r.).

Stawki celne polskiej taryfy celnej, ustalone w liście B rozumieją się w złotych w zlocie, według stosunku ustalonego w Rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 października 1927 r. o stabilizacji złotego. (Dziennik Ustaw Nr. 88 paz. 790 z 1927 r.).

Do artykułu XVI p.1.

Rozumie się, że dodatki dodane zagranicą podlegają cłu przywozowemu.

Do artykułu XVIII.

Gdyby jedna z Wysokich Układających się Stron udzieliła później państwu trzeciemu zwolnienia lub jakiejkolwiek ulgi odnośnie do świadectw pochodzenia, korzystanie z tych przywilejów będzie natychmiast, pod warunkiem wzajemności, rozszerzone a przywóz ze Strony drugiej.

Do artykułu XIX.

Rozumie się, że postanowienia artykułu XIX, jak również postanowienia artykułów VII ustęp 6 oraz XVI p. 6 nie uchybiają w niczem zastrzeżeniom zgłoszonym przez Rząd Rzeczypospolitej Polskiej przy podpisaniu wspomnianej Konwencji o uproszczeniu formalności celnych.

Do artykułu XX.

Rząd Polski chcąc zapewnić, stosownie do swego własnego ustawodawstwa wewnętrznego, ochronę nazwie "Plzeňské pivo" ("Piwo pilzeńskie") oświadcza, że uważa nazwę "Plzeňské pivo" ("Piwo Pilzeńskie") za nazwę regionalną, do której browary w Pilźnie mają prawo i zobowiązuje się zapewnić tej nazwie ochronę takąsamą, jaką się powszechnie przyznaje, stosownie do ustawodawstwa, produktom mającym prawo do nazwy regionalnej.

Ta ochrona przyznana będzie jedynie pod warunkiem, że Rząd Czeskosłowacki przedłoży Rządowi Polskiemu listę tych browarów w Pilźnie, które korzystaj, z tej ochrony stosownie do ustawodawstwa czeskosłowackiego.

Rząd Polski przyzna w tensam sposób swą ochronę również nazwom czeskosłowackiego chmielu, czeskosłowackich wód mineralnych i win, które mu zostaną przez Rząd Czeskosłowacki podane do wiadomości.

Preparat chemiczny, niewytworzony z naturalnej wody mineralnej chronionej według ustepu drugiego artykułu XX, nie może być oznaczany chronioną nazwą tej wody, chyba że dodanemby byto do tej nazwy, w sposób zwracający uwagę i wyraźny, słowo "sztuczny" ("sztuczna") i zaznaczonemby było na etykiecie miejsce wyrobu, przyczem §§§ etyki ka §§§ musi istotnie różnić się formą, drukiem i barwą od etykiet używanych dla odpowiednich wód mineralnych.

Do artykułu XXVII.

Obie Wysokie Układające się Strony popierać będą wzajemnie ruch komunikacyjny i tranzytowy, zwłaszcza o ile chodzi o porty na Dunaju w Bratisławie i Komarnie i o porty morskie w Gdyni i w Gdańsku.

Zagadnienia żeglugi śródlądowej będą uregulowane specjalną umową.

Do artykułu XXVIII.

O ile chodzi o tekst Konwencji Weterynaryjnej wraz z dodatkowemi postanowieniami, to ustala się, że ze względu na to, że Konwencja ta opracowana została w języku francuskim, miarodajnym będzie przy interpretacji tekst francuski, przechowywany w archiwach Ministerstw Spraw Zagranicznych obydwuch Układających się Stron.

Do Umowy o ułatwieniu ruchu pogranicznego.

Umowę między Polską a Czechosłowacją o ułatwieniu ruchu pogranicznego, podpisaną w Pradze dnia 30 maja 1925 r., uzupełnia się postanowieniem jak następuje.

Wszelkie drewno (z wyjątkiem prętów wierzbowych) z poz. 133 czeskosłowackiej taryfy celnej, wyprodukowane w lasach państwowych w Istebnej, położonych najdalej 15 km od granicy, przywożone przez czeskosłowacki urząd celny w Bukovci wozami (w żadnym razie nie mechanicznemi środkami lokomocji) lub ręcznemi wózkami, celem zużycia w czeskosłowackim pasie granicznym, będzie clone do najwyższej ilości 10.000 q rocznie, z uwzględnieniem odnośnych warunków kontroli, według stawki 3.- Kč za 100 kg wagi brutto, pod warunkiem, że każda przesyłka będzie zaopatrzona w zaświadczenie, wydane przez Urząd Gminny w Istebnej, stwierdzające, że przywożone drewno było istotnie wyprodukowane w lasach państwowych w Istebnej, leżących najdalej 15 km od granicy.

Dotyczy zastosowania taryfy celnej czeskosłowackiej.

Do poz. 31.

Jako boby, poz. 31 b), będzie clony nietylko bób (vicia faba), lecz także fasola jadalna (phaseolus multiflorus, phaseolus vulgaris).

Do poz. 40.

Ziemniaki sadzeniaki będą, clone według stawki konwencyjnej 15 Kč za 100 kg tylko wtedy, jeżeli przywożący przedłoży wraz z dekłaracją celną zaświadczenie czeskosłowackiego Ministerstwa Rolnictwa o następującem brzmieniu:

Zaświadczenie.

Ministerstwo Rolnictwa stwierdza, że przesyłka ziemniaków....................... (ilość i rodzaj opakowania) o wadze.... kg, przywożona.............. (imię i miejsce zamieszkania przywożącego), jest przeznaczona do sadzenia.

Powyższe zaświadczenia wydawane będą przez czeskosłowackie Ministerstwo Rolnictwa możliwie śpiesznie.

Jeżeli chodzi o warunki fitosanitarne, to aż do czasu zawarcia specjalnej umowy fitosanitarnej obowiązywać będą dla przywozu ziemniaków przepisy autonomiczne. Oprócz tego, o ile chodzi o ziemniaki sadzeniaki, to do każdej przesyłki ziemniaków sadzeniaków (ziemniaków do sadzenia) powinno być dołączone:

A. zaświadczenie właściwego urzędowego zakładu rolniczego (stacji), w którem będzie zaświadczone, że chodzi:

1. o ziemniaki sadzeniaki, uznane jako takie stosownie do właściwych przepisów kraju pochodzenia o uznawaniu sadzeniaków, z podaniem nazwy, odmiany i hodowcy,

2. o ziemniaki sadzeniaki oryginalne lub o pierwsze przesadzenie,

3. o odmiany wczesne, najwyżej średniopóźne,

4. o sadzeniaki klasyfikowane (także co do wielkości) według zwyczajów hodowlanych,

5. o odmianę z żółtym miąższem,

6. o ziemniaki mechanicznie oczyszczone i nieuszkodzone,

7. o ziemniaki wolne od innych chorób poźa rakiem ziemniaczanym (mokra zgnilizna kłębów, bacteriosa pierścieniowa, parch zwykły, liściozwój i t. p. );

B. zaświadczenie urzędnika urzędowego zakładu fitopatologicznego (stacji), w którem będzie stwierdzone, że ziemniaki sadzeniaki (ziemniaki do sadzenia), przeznaczone do wywozu, należą do odmiany (z podaniem ich w nazwy i hodowcy), która była zbadana przez zakład fitopatologiczny (stację) na raka ziemniaczanego i stwierdzona jako całkowicie odporna (imunizowana) przeciwko rakowi ziemniaczanemu (synchytrium endobioticum).

Jednocześnie ustala się, że ziemniaki sadzeniaki pochodzenia polskiego nie będą przy przywozie do Czechosłowacji traktowane gorzej, niż ziemniaki sadzeniaki, pochodzące z jakiegokolwiek bądź państwa trzeciego.

Do poz. 45 a.

Do poz. 45 a należą nasiona rzepaku i nasiona rzepiku.

Do poz. 49.

Przy przywozie nasion koniczyny czerwonej i koniczyny białej będzie urząd celny clił te nasiona według stawki autonomicznej i zwróci stronie różnicę między stawką autonomiczną a stawką konwencyjną, jeżeli na podstawie zaświadczenia właściwej stacji kontroli nasion będzie stwierdzone, że przywożone nasiona są rzeczywiście nasionami czerwonej, względnie białej koniczyny. Takie postępowanie będzie prowadzone z całym pośpiechem.