8. Zwierzęta żywe, nie wyłączając drobiu, przywiezione z obszaru jednej z Wysokich Układających się Stron, uznane za zdrowe i odpowiadające warunkom przewidzianym niniejszą Konwencją, jeśli są przeznaczone na rzeź, będą mogły być na obszarze drugiej Układającej się Strony skierowane tylko na targi i rzeźnie publiczne, połączone bezpośred­nią linj ą kolei żelaznej i przeznaczone dla zwierząt rzeźnych. Drób rzeźny może również być wprowadzony do zakładów tuczenia oraz rzeźni na ten cel przeznaczonych. Zwierzęta te, nie wyłączając drobiu, będą poddane postę­powaniu obowiązującemu na tych targach i rzeźniach. Zwierzęta transportowane lub po­chodzące z targów dla zwierząt rzeźnych nie będą mogły być wprowadzone na targi, lecz będą przywożone z bezpośredniem przeznacze­niem do rzeźni.

Listy tych rzeźni i targów zostaną wymie­nione między właściwemi władzami obu Wy­sokich Układających się Stron.

 

9. Zwierzęta nie przeznaczone na rzeź (bydło, owce, kozy, trzoda) będą musiały być przywiezione bezpośrednio do gospodarstw, do których są przeznaczone i w których mają pozostać. Zwierzęta te ńie będą mogły być wpro­wadzone do stajen handlarzy zwierząt.

 

Zwierzęta przywożone inne, niż rzeźne, mogą być na, granicy lub w miejscu przezna­czenia poddane, na koszt zainteresowanej strony, zabiegom sanitarnym lub badaniom djagnostycznym, przewidzianym przez prze­pisy kraju przeznaczenia.

Przepisy te nie dotyczą zwierząt przewożo­nych tranzytem.

 

10. Zabiegi i formalności weterynaryjne, które mają być zastosowane przez jedną z Wysokich Układających się Stron, o ile cho­dzi o zwierzęta przywożone, będą ograniczone do koniecznego minimum.

 

11. Przywóz zwierząt bitych, mięsa świe­żego lub konserwowanego sposobem chłodze­nia z pewnych rzeźni wywozowych, będzie do­puszczony tylko do rzeźni i na rynki wyzna­czone w punkcie 8 niniejszego protokółu.

Wszystkie zakłady, z których wywozi się na obszar drugiej Strony mięso lub produkty mięsne, winny odpowiadać z punktu widzenia weterynaryjnego i policji sanitarnej wszelkim koniecznym wymaganiom.

Mięso świeże może być przywożone tylko, o ile pochodzi z rzeźni publicznych, gdzie stała służba weterynaryjna jest zapewnioną, lub z rzeźni wywozowych, gdzie służba weteryna­ryjna, jest poddana stałemu nadzorowi pań­stwowego lekarza weterynaryjnego.

 

12. Dla przewozu w ruchu granicznym dro­biu do pięciu sztuk, świadectwo pochodzenia i zdrowia nie jest potrzebne.

Transporty drobiu do dwudziestu pięciu sztuk będą dopuszczone w ruchu granicznym pod warunkiem przedstawienia świadectwa pochodzenia, wydanego przez właściwą władzę gminną. Inne zarządzenia, przewidziane w ar­tykule 2, nie odnoszą się do tych transportów.

Te ułatwienia będą stosowane o tyle, o ile wła­dza administracyjna nie będzie miała do przeciwstawienia im innych zarządzeń z punktu widzenia weterynaryjnego.

 

13. Oprócz zarządzeń ustępu 2 art. 4 Kon­wencji Weterynaryjnej świadectwo pochodze­nia nie będzie wymagane dla przewozu poniżej wymienionych towarów:

drobiu bitego,

ryb śniętych,

produktów mięsnych, nieprzekraczających wagi 10 kg i przeznaczonych do własnego spo­życia odbiorcy,

mięsa i produktów mięsnych do 3 kg, prze­znaczonych w obrocie granicznym do użytku mieszkańców obu stron granicy,

mięsa przyrządzonegó i produktów mięs­nych, przywożonych w niezbędnej ílości przez podróżnych dla ich własnego spożycia w czasie podróży,

tłuszczów zwierzęcych, niezdatnych dla spo­życia, przeznaczonych wyłącznie do użytku przemysłowego i uznanych jako takie przez odpowiednią, władzę celną, jak również skwa­rek denaturowanych,

przesyłek pocztowych, produktów surowych i produktów pochodzenia zwierzęcego, mleka, produktów i pobocznych produktów mleka i jaj,

piór wszelkiego rodzaju i wogóle przedmio­tów takich jak siano, sroma, plewy i t. d.,

nawozu w obrocie granicznym.

14. Ułatwienia przyznawane w obrocie mięsa w pasie granicznym odnoszą się do mięsa pochodzącego ze zwierząt, które zostały ubite w rzeźniach, posiadających stałą służbę weterynaryjną.

15. Przy przéwozie zwierząt, mięsa świeżego lub konserwowąnego, wyrobów mięsnych, wyrobów i produktów pochodzenia zwierzę­cego, j ak i wszelkich przedmiotów, mogących być przenośnikami zarazy, pochodzących z ob­szaru jednej z Wysokich Układających się Stron i przesyłanych tranzytem przez obszar drugiej Strony, nie będzie wymagane żadne zezwolenie ze strony kraju przewozu.

Jednak przewóz zwierząt i mięsa świeżego i chłodzonego będzie dozwolony pod warunkiem, że kraj przeznaczenia, sąsiadujący lub najbliższy kraj przevozu weźmie na siebie zobowiązanie w żadnym wypadku nie odsyła nia zwierząt i mięsa przesłanego tranzytem. W tym celu wystarczy deklaracja ogólna ze strony odnośnego kraju.

Przewóz wyrobów mięsnych, wyrobów i produktów, mogących być przenośnikami za razy, pochodzących z obszaru jednej z Wysokich Układających się Stron i przewożonych przez obszar drugiej Strony, będzie wolny.

Dla dopuszczenia do przewozu zwierząt hodowlanych i użytkowych wystarczy, aby warunki przewidziane Konwencją Weterynaryjną dla zwierząt rzeźnych były wypełnione.

Wymieniony przewóz w tym punkcie będzie dopuszczony, z zachowaniem ograniczeń i zakazów, przewidzianych w art. 6 i 7 Konwencji Weterynaryjnej.

16. Ograniczenia lub zakazy z powodu ujawnienia lub przeniesienia jednej z zaraźliwych chorób zwierzęcych będą powzięte tylko, jeśli ochrona weterynaryjna inwentarza żywego wymaga bezwzględnie tych zarządzeń dla zapobieżenia przeniesieniu się choroby i niebezpieczeństwu jej rozszerzenia się.

17. Dla przywozu jednokopytowych, przeżuwaczy, trzody i drobiu, przeznaczonych na cele naukowe, do ogrodów zoologicznych, do parków, do cyrków, do menażeryj i do podobnych zakładów będą stosowane następujące zarządzenia:

a) Przywóz przéżuwaczy i świń będzie wymagał we wszystkich wypadach specjalnego zezwolenia kraju przeznaczenia, przywóz innych zwierząt będzie się mógł odbywać bez zezwolenia.

b) Przy przywozie zwierząt, należących do cyrków lub menażeryj (jednokopytowe, przeżuwacze, świnie, drób), które są przewożone koleją, oddzielnie od zwierząt przeznaczonych do transportu zwykłego i są umieszczane w ich własnych stajniach w miejscu przeznaczenia (miejsce przedstawień), wysyłający będzie mógł również przedstawić listy, zawierające dokładny opis i znaki szczególne zwierząt, zaopatrzone w zaświadczenie państwowego lekarza weterynaryjnego lub lekarza weterynaryjnego upoważnionego przez Państwo, że zwierzęta były badane przed załadowaniem i że uznane zostały za zdrowe, oraz że z punktu widzenia policji sanitarno-weterynaryjnej mogą być transportowane bez niebezpieczeństwa przeniesienia chorób zaraźliwych.

c) Zwierzęta (jednokopytowe, przeżuwacze, świnie) są poddane badaniu weterynaryjnemu, które winno być dokonane w punkcie przejścia granicy, o ile to badanie nie może być dokonane zgodnie z odnośnemi przepisami, będzie ono powtórzone w miejscu przeznaczenia bezpośrednio po przybyciu zwierząt.

d) Do transportu zwierząt z punktu granicznego do miejsca przeznaczenia, jak i do środków, które winny być zachowane - będą miały zastosowanie odnośne zarządzenia kraju przywożącego.

18. Konie wyścigowe, konie przeznaczone na konkursy i zawody sportowe, będą mogły być przyjęte do przywozu, jeżeli są zaopatrzone zamiast świadectwa, przewidzianego Konwencją Weterynaryjną, w świadectwo wydane przez prezesów towarzystw hippicznych, upoważnionych do tego na podstawie wspólnego porozumienia. Świadectwo to winno być zaopatrzone w pieczęć i w wizę klubu lub towarzystwa i winno zawierać imię i nazwisko właściciela, dokładny opis zwierzęcia, jego pochodzenie i miejsce przeznaczenia, jak i ośwadczenie państwowego lekarza weterynaryjnego, zaświadczające pomyślny stan zdrowia zwierzęcia i stwierdzające, że zakład, z którego ono pochodzi, jest wolny od chorób zaraźliwych przynajmniej od 40 dni. Przywóz koni, które są zaopatrzone w wyżej wymienione świadectwa odbywać się będzie bez uprzedniego zezwolenia weterynaryjnego.

19. Przewóz przez obszar jednej z Wysokich Układających się Stron zwierząt żywych, mięsa, jak również przetworów i produktów surowych pochodzenia zwierzęcego, pochodzących z państwa trzeciego i przeznaczonych do obszaru drugiej Strony, będzie przyjęty pod następującymi warunkami:

że Wysoka Układająca się Strona przewozu nie powzięła żadnego ograniczenia weterynaryjnego, dotyczącego przewozu z obszaru kraju pochodzenia;

że badanie weterynaryjne, dokonane na granicy Wysokiej Układającej się Strony przewozu, nie stwierdziło żadnego podejrzenia zaraźliwej choroby w transporcie;

że przyjęcie transportu na obszar Wysokiej Układającej się Strony jest bezwarunkowo zapewnione.

Transporty w paczkach mogą być również dokonywane w wagonach niezaplombowanych, skoro towar znajduje się w opakowaniach dobrze zamkniętych. Przy przewozie należy zaopatrzyć opakowanie w odpowiednie zamknięcia (plomby i t. d.), aby uniemożliwić otwarcie się przesyłki.

Jeżeli jedna z chorób zaraźliwych, podlegających obowiązkowi zgłoszenia, jest stwierdzona na stacji wejściowej kraju przewozu i jeśli chodzi o transport pochodzący z kraju trzeciego, to stwierdzenie i zastosowane środki będą notyfikowane możliwie jaknajprędzej centralnemu zarządowi weterynaryjnemu kraju przywożącego.

Jedna z Wysokich Układających się Stron nie będzie mogła odmówić przyjęcia zwierząt, mięsa, przetworów i produktów surowych pochodzenia zwierzęcego, których przewóz był dozwolony przez drugą Stronę, skoro wszystkie powyżej umówione warunki były zachowane.

20. Zwierzęta przeżuwające i świnie winny w zasadzie być przewożone tylko w wozach urządzonych w sposób niedopuszczający, aby jakiekolwiek przedmioty stałe lub płynne (wydaliny zwierząt, nieczystości i wszelkiego rodzaju przedmioty, mogące być przenośnikami zarazy) wypadały lub wypływały na ziemię. Transport może również być dozwolony w wozach, nieodpowiadających całkowicie wymogom wymienionym powyżej, skoro po zbadaniu warunków kraju wywożącego ten sposób transportu wydaje się nie przedstawiać żadnego niebezpieczeństwa. W tym wypadku otwory, które będą mogły się znajdować w wagonach, winny być przykryte deskami do od powiedniej wysokości i w ten sposób, że nawet przy otwieraniu drzwi karma, ściółka, wydaliny i t. d. nie mogłyby wypaść lub wypłynąć na ziemię. Nie będzie można użyć jako ściółki ani ziemi, ani słomy, natomiast należy użyć trocin lub czystego torfu, zaś w razie braku tych produktów dostatecznie gęstą warstwę drobnego piasku.

Również przy transporcie drobiu dołoży się starań, aby podłogi wagonów, służące do tego transportu, nie, były zniszczone, aby uniknąć wypadania i wypływania na ziemię wydalin, odpadków pożywienia, ściółki i t. d.

21. Jest rzeza, ułożoną, źe przepisy Konwencji Weterynaryjnej będą mogły być rozszerzone w razie potrzeby przez nowe porozumienie między Wysokiemi Układającemi się Stronami na inne choroby znane lub nieznane chwili obecnej, których przenoszenia możnaby się obawiać.

22. Pilne doniesienia, dotyczące stosowania Konwencji Weterynaryjnej, będą mogły być wymieniane bezpośrednio między odnośnemi centralnemi władzami weterynaryjnemi obu Wysokich Układających się Stron.

Protokół Końcowy.

Przystępując do podpisania Konwencji Handlowej i Nawigacyjnej zawartej dnia dzisiejszego podpisani Pełnomocnicy złożyli następujące zastrzeżenia i oświadczenia, które stanowić będą, część nierozdzielną niniejszej Konwencji:

Do artykułu I.

Rozumie się, że postanowienia artykułu I nie naruszają w niczem ustaw i przepisów żadnej z Wysokich Układających się Stron, odnośnie wstępu na terytorjum i policji cudzoziemców, zarówno jak prawa wydalania. Wysokie Układające się Strony zgadzają się jednak, aby te ustawy i przepisy nie były stosowane w taki sposób, który pozbawiałby całe kategorje osób korzyści wynikających z postanowień Konwencji.

Do artykułu II.

Obie Wysokie Układające się Strony zga dzają się co do tego, że postanowienia artykułu II nie dotyczą przepisów paszportowych.

Do artykułu III ust. 2.

Postanowienia tego ustępu należy rozumieć w ten sposób, że nie załatwiają one sprawy kaucji aktorycznej i prawa ubogich; przedmiot ten uregulowany jest osobną umową.